Grenzen aan kunnen geven

Zeg jij vaak ja en heb je daar achteraf spijt van?
Heb je te maken met narcisme in je naaste omgeving, of wordt je zelf wel eens narcistisch genoemd en wil daar beter mee om leren gaan?
Vind je het lastig jezelf te blijven of je leven te bepalen?
Dan is het handig goed te leren voelen waar precies je grenzen liggen en deze aan te geven.
Haptotherapie kan jou daarbij helpen, maar hoe gaat dat in zijn werk?

Natuurlijk is zelf ervaring op doen tijdens een ervaringsoefening of aanraking in de kiemkracht praktijk de meest directe manier om dat te begrijpen, maar ik snap dat je iets meer wilt weten, zodat je sneller weet of haptotherapie bij jou past. In therapie gaan is vaak geen makkelijke stap. Goed om dan de juiste afweging te maken.

Anderen, waaronder ooit ikzelf, hebben de stap genomen om in haptotherapie hun eigen grenzen te leren herkennen en aan te geven. Dit maakte het leven rijker, makkelijker en aangenamer. Hoewel je omgeving daar natuurlijk anders over kan denken! Stel je maar voor: jij was iemand die altijd klaar stond om te werken, te helpen of je neer te leggen bij wat een ander vond.  Als het moest zelfs ten koste van jezelf. En dan ga jij je grenzen opeens aangeven?!  Je kunt je voorstellen dat het dan best heel moeilijk kan zijn om uit dat verwachtingspatroon van de ander uit te komen. Die heeft er niet persé baat bij dat jij opeens NEE gaat verkopen. Kortom: je kunt enig tegengas verwachten, maar vrees niet, uiteindelijk komt je eigen grenzen aangeven iedereen ten goede.
Is er iemand bij die dat niet vindt, dan kun je je afvragen  welk belang die persoon erbij heeft dat jij ten koste van jezelf je grens overschrijdt. Dit is natuurlijk de allermoeilijkste situatie voor jou. Het gaat dan vaak over iemand met een persoonlijkheidsstoornis. Dat kan iemand zijn die lijdt aan narcisme of  antisociale persoonlijkheidsstoornis (psychopathie). Ik heb hier ervaring mee en ben dieper in die materie gedoken. Ik weet hoe om te gaan met deze pijnlijke en lastige problematiek in haptotherapie.

Een kort en simpel voorbeeld van je grens ontdekken in Haptotherapie. We doen een positiebepaling, dat is een ervaringsoefening waarbij we beide een plek in de therapieruimte innemen. We staan een aantal meter bij elkaar vandaan. Ik ga dan steeds wat dichter bij je staan en jij geeft steeds aan wat je in je lijf waarneemt, wat je voelt. Eerst voel je misschien niet zo veel, maar na een beetje oefenen wordt je je bewust van je grens. Je kan dan aangeven hoe dichtbij ik mag komen. Je kan dan je eigen ruimte aangeven. Dit is een eerste stap in het aangeven van je grenzen in het dagelijks leven.

Voor meer informatie over haptotherapie, klik hier.
Wil je liever persoonlijk contact? Klik hier.

“Ik kwam erachter dat mijn vader narcistische trekken heeft. De overname van het bedrijf liep daardoor spaak. Ook mijn gezin had nogal te lijden onder zijn regime. Het was heel moeilijk daarmee om te gaan. Er wordt steeds over je heen gewalst, mijn vrouw voelde zich bedreigd, ik kon niet verder met het bedrijf, kortom, ellendig. Maar ik heb mijn ruggengraat en rust ontdekt, nu geef ik duidelijk aan wat wel en niet kan. Dat paal en perk stellen gaat me steeds makkelijker af. Ik hoef geen speelbal meer te zijn. Ik voel nu dat ik in staat ben mijn eigen leven te leiden. Het gezin voelt zich beschermd en we zien de toekomst weer positief tegemoet.” Man 42 jaar.

“Ik voelde me voor iedereen om me heen verantwoordelijk. Er kwam toch steeds zo veel op me af. Ik kwam helemaal in de knel, er was geen bal meer aan, vond ik. Vragen van werk, kinderen, schoonfamilie, mijn man. Op alle vragen zei ik ja. Nooit nee, het kwam gewoon niet bij me op dat zoiets kon. Na een paar keer werd me duidelijk dat ik mijn grenzen niet aangaf. Ik voelde het wel wanneer iets te veel gevraagd was, maar ik cijferde mezelf weg. Toen heb ik een keer voorzichtig aangegeven op het werk dat ik die dag liever niet werkte, dat het te veel werd. Tot mijn verbazing was het geen probleem. Vanaf dat moment durfde ik steeds beter te zeggen of ik wel of niet kon werken. Heel apart, maar ik begon mezelf daardoor eigenlijk veel leuker te vinden…” Vrouw 38 jaar.